хіміка́т, -у, М -ка́це, мн. -ы, -аў, м.

Хімічны прэпарат, выраб.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хіміка́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хіміка́т хіміка́ты
Р. хіміка́ту хіміка́таў
Д. хіміка́ту хіміка́там
В. хіміка́т хіміка́ты
Т. хіміка́там хіміка́тамі
М. хіміка́це хіміка́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хіміка́т, -ту м. химика́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

химика́т ед. хіміка́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хіміка́ты, ‑аў; адз. хімікат, ‑у, М ‑каце, м.

Тое, што і хімікаліі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)