Хуа́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Хуа́н Хуа́ны
Р. Хуа́на Хуа́наў
Д. Хуа́ну Хуа́нам
В. Хуа́на Хуа́наў
Т. Хуа́нам Хуа́намі
М. Хуа́не Хуа́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сан-Хуа́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сан-Хуа́н
Р. Сан-Хуа́на
Д. Сан-Хуа́ну
В. Сан-Хуа́н
Т. Сан-Хуа́нам
М. Сан-Хуа́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сан-Хуа́н г. Сан-Хуа́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Донжуа́н ’донжуан’ (БРС). Рус. донжуа́н, укр. донжуа́н ’тс’. Ад уласнага імя Дон Жуан (Дон Хуан). Літаратурны герой, уведзены ў іспанскую літаратуру Цірса дэ Маліна (Tirso de Molina), ’бессаромны спакуснік’. Гл. Meyers Neues Lexikon, 2. Aufl., Bd. 3. Leipzig, 1972, с. 656a.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)