Хмялё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Хмялё́ўка
Р. Хмялё́ўкі
Д. Хмялё́ўцы
В. Хмялё́ўку
Т. Хмялё́ўкай
Хмялё́ўкаю
М. Хмялё́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хмялё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. хмялё́ўка
Р. хмялё́ўкі
Д. хмялё́ўцы
В. хмялё́ўку
Т. хмялё́ўкай
хмялё́ўкаю
М. хмялё́ўцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хмялёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы, ж.

Сорт махоркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хмелёвка с.-х. хмялёўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)