хло́пец, -пца, мн. -пцы, -пцаў, м.

Малады чалавек, юнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хло́пец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хло́пец хло́пцы
Р. хло́пца хло́пцаў
Д. хло́пцу хло́пцам
В. хло́пца хло́пцаў
Т. хло́пцам хло́пцамі
М. хло́пцу хло́пцах
Кл. хло́пча -

Іншыя варыянты: хлапе́ц.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хло́пец разг. хло́пец, -пца м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хло́пец, -пца м. па́рень;

◊ душа́-х. — руба́ха-па́рень;

свой х. — свой па́рень

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хло́пец, ‑пца, м.

Малады чалавек, юнак. Дэмабілізаваўся хлопец з арміі, прыехаў у родную вёску. Хадкевіч. За сталом старшыні ён убачыў такога ж, як сам, маладога хлопца. Дуброўскі. // Нежанаты мужчына. У Сцяпана Лісоўчыка — усё дочкі. Вясёлы, гаманкі быў, калі ў хлопцах хадзіў. Ракітны.

•••

Свой хлопец — просты, вясёлы, кампанейскі чалавек (мужчына).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хлопец, дзяцюк, юнак

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

па́рень хло́пец, -пца м.;

он неплохо́й па́рень ён нядрэ́нны хло́пец;

◊

руба́ха-па́рень душа́-хло́пец.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хлапе́ц

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хлапе́ц хлапцы́
Р. хлапца́ хлапцо́ў
Д. хлапцу́ хлапца́м
В. хлапца́ хлапцо́ў
Т. хлапцо́м хлапца́мі
М. хлапцу́ хлапца́х

Іншыя варыянты: хло́пец.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

брытагало́вы, -ая, -ае.

З брытай галавой.

Б. хлопец.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распане́лы, -ая, -ае (разм.).

Які распанеў.

Р. хлопец.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)