хларэ́ла, -ы, ж. (спец.).

Аднаклетачная зялёная водарасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хларэ́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. хларэ́ла
Р. хларэ́лы
Д. хларэ́ле
В. хларэ́лу
Т. хларэ́лай
хларэ́лаю
М. хларэ́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хларэ́ла ж., бот. хлоре́лла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хларэ́ла, ‑ы, ж.

Аднаклетачная зялёная водарасць.

[Ад грэч. chlōros — зялёны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хлоре́лла бот. хларэ́ла, -лы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)