хлам’ё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. хлам’ё́
Р. хлам’я́
Д. хлам’ю́
В. хлам’ё́
Т. хлам’ём
М. хлам’і́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлам’ё собир., ср., прост. хламьё

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хлам’ё, ‑я, н., зб.

Разм. Тое, што і хлам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хламьё собир., прост. хлам’ё, -м’я́ ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шуру́м-буру́м м., прост.

1. собир. хлам’ё, -м’я́ ср.;

2. (беспорядок) шуру́м-буру́м, -му м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)