хво́ры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хво́ры хво́рая хво́рае хво́рыя
Р. хво́рага хво́рай
хво́рае		 хво́рага хво́рых
Д. хво́раму хво́рай хво́раму хво́рым
В. хво́ры (неадуш.)
хво́рага (адуш.)		 хво́рую хво́рае хво́рыя (неадуш.)
хво́рых (адуш.)
Т. хво́рым хво́рай
хво́раю		 хво́рым хво́рымі
М. хво́рым хво́рай хво́рым хво́рых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хво́ры

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. хво́ры хво́рыя
Р. хво́рага хво́рых
Д. хво́раму хво́рым
В. хво́рага хво́рых
Т. хво́рым хво́рымі
М. хво́рым хво́рых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хво́рая

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. хво́рая хво́рыя
Р. хво́рай хво́рых
Д. хво́рай хво́рым
В. хво́рую хво́рых
Т. хво́рай
хво́раю		 хво́рымі
М. хво́рай хво́рых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заняду́жаць, -аю, -аеш, -ае; зак.

Стаць хворым, нядужым, захварэць.

|| незак. заняду́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прахварэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е; зак.

Прабыць хворым на працягу якога-н. часу.

Прахварэў тыдзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

су́дна², -а, мн. -ы, -аў, м.

Пасудзіна для спаражнення, якая даецца ляжачым хворым.

|| прым. су́днавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ву́тка², -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Пасудзіна з доўгім носам для мачы, якая падаецца ляжачым хворым мужчынам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

захварэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е; зак., на што і без дап.

Стаць хворым.

З. на шкарлятыну.

|| незак. захво́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

до́нар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто дае кроў для пералівання або які-н. орган для перасадкі хворым.

|| прым. до́нарскі, -ая, -ае.

Донарская кроў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

до́нарства, ‑а, н.

Аддача сваёй крыві для пералівання хворым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)