фібрыно́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фібрыно́зны |
фібрыно́зная |
фібрыно́знае |
фібрыно́зныя |
| Р. |
фібрыно́знага |
фібрыно́знай
фібрыно́знае |
фібрыно́знага |
фібрыно́зных |
| Д. |
фібрыно́знаму |
фібрыно́знай |
фібрыно́знаму |
фібрыно́зным |
| В. |
фібрыно́зны (неадуш.)
фібрыно́знага (адуш.) |
фібрыно́зную |
фібрыно́знае |
фібрыно́зныя (неадуш.)
фібрыно́зных (адуш.) |
| Т. |
фібрыно́зным |
фібрыно́знай
фібрыно́знаю |
фібрыно́зным |
фібрыно́знымі |
| М. |
фібрыно́зным |
фібрыно́знай |
фібрыно́зным |
фібрыно́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фібрыно́зны мед. фибрино́зный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фібрыно́зны, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з запаленчым працэсам, які характарызуецца выдзяленнем поту з наяўнасцю ў ім фібрыну. Фібрынознае запаленне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фибрино́зный мед. фібрыно́зны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)