фу́рменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фу́рменны фу́рменная фу́рменнае фу́рменныя
Р. фу́рменнага фу́рменнай
фу́рменнае		 фу́рменнага фу́рменных
Д. фу́рменнаму фу́рменнай фу́рменнаму фу́рменным
В. фу́рменны (неадуш.)
фу́рменнага (адуш.)		 фу́рменную фу́рменнае фу́рменныя (неадуш.)
фу́рменных (адуш.)
Т. фу́рменным фу́рменнай
фу́рменнаю		 фу́рменным фу́рменнымі
М. фу́рменным фу́рменнай фу́рменным фу́рменных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фу́рменны тех. фу́рменный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фу́рменны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да фурмы, належыць ёй. Фурменная адтуліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фу́рменный фу́рменны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)