фурго́ншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фурго́ншчык |
фурго́ншчыкі |
| Р. |
фурго́ншчыка |
фурго́ншчыкаў |
| Д. |
фурго́ншчыку |
фурго́ншчыкам |
| В. |
фурго́ншчыка |
фурго́ншчыкаў |
| Т. |
фурго́ншчыкам |
фурго́ншчыкамі |
| М. |
фурго́ншчыку |
фурго́ншчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фурго́ншчык м. фурго́нщик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фурго́ншчык, ‑а, м.
Вазак фургона (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фурго́нщик фурго́ншчык, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)