фуля́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фуля́равы фуля́равая фуля́равае фуля́равыя
Р. фуля́равага фуля́равай
фуля́равае		 фуля́равага фуля́равых
Д. фуля́раваму фуля́равай фуля́раваму фуля́равым
В. фуля́равы (неадуш.)
фуля́равага (адуш.)		 фуля́равую фуля́равае фуля́равыя (неадуш.)
фуля́равых (адуш.)
Т. фуля́равым фуля́равай
фуля́раваю		 фуля́равым фуля́равымі
М. фуля́равым фуля́равай фуля́равым фуля́равых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фуля́равы фуля́ровый;

~вая ху́стка — фуля́ровый плато́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фуля́равы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да фуляру (у 1 знач.). Фуляравае перапляценне.

2. Зроблены з фуляру (у 1 знач.). Фуляравая хустка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фуля́р, -у, м.

Лёгкая і мяккая шаўковая тканіна.

|| прым. фуля́равы, -ая, -ае.

Фуляравая хустка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фуля́ровый фуля́равы;

фуля́ровый плато́к фуля́равая ху́стка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)