фра́нцый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фра́нцый
Р. фра́нцыю
Д. фра́нцыю
В. фра́нцый
Т. фра́нцыем
М. фра́нцыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фра́нцый, -цыю м., хим. фра́нций

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фра́нцый, ‑ю, м.

Радыеактыўны хімічны элемент, які належыць да шчолачных металаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фра́нций хим. фра́нцый, -цыю м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)