фракцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фракцы́йны |
фракцы́йная |
фракцы́йнае |
фракцы́йныя |
| Р. |
фракцы́йнага |
фракцы́йнай
фракцы́йнае |
фракцы́йнага |
фракцы́йных |
| Д. |
фракцы́йнаму |
фракцы́йнай |
фракцы́йнаму |
фракцы́йным |
| В. |
фракцы́йны (неадуш.)
фракцы́йнага (адуш.) |
фракцы́йную |
фракцы́йнае |
фракцы́йныя (неадуш.)
фракцы́йных (адуш.) |
| Т. |
фракцы́йным |
фракцы́йнай
фракцы́йнаю |
фракцы́йным |
фракцы́йнымі |
| М. |
фракцы́йным |
фракцы́йнай |
фракцы́йным |
фракцы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фракцы́йны 1, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да фракцыі 1, з’яўляецца фракцыяй. Фракцыйная барацьба. Фракцыйныя групоўкі.
2. Такі, які нясе разлад у якую‑н. арганізацыю, садзейнічае ўтварэнню ў ёй фракцый 1 (у 3 знач.); раскольніцкі. Фракцыйнае выступленне.
фракцы́йны 2, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фракцыі 2, да яе выдзялення. Фракцыйная перагонка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)