фразё́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фразё́рка фразё́ркі
Р. фразё́ркі фразё́рак
Д. фразё́рцы фразё́ркам
В. фразё́рку фразё́рак
Т. фразё́ркай
фразё́ркаю		 фразё́ркамі
М. фразё́рцы фразё́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фразёрка ж. фразёрка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фразёрка фразёрка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фразёрка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Жан. да фразёр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фразёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, які любіць гаварыць фразы (у 2 знач.), напышлівыя, пустыя прамовы.

|| ж. фразёрка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. фразёрскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)