фая́нсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фая́нсавы фая́нсавая фая́нсавае фая́нсавыя
Р. фая́нсавага фая́нсавай
фая́нсавае		 фая́нсавага фая́нсавых
Д. фая́нсаваму фая́нсавай фая́нсаваму фая́нсавым
В. фая́нсавы (неадуш.)
фая́нсавага (адуш.)		 фая́нсавую фая́нсавае фая́нсавыя (неадуш.)
фая́нсавых (адуш.)
Т. фая́нсавым фая́нсавай
фая́нсаваю		 фая́нсавым фая́нсавымі
М. фая́нсавым фая́нсавай фая́нсавым фая́нсавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фая́нсавы фая́нсовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фая́нсавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фаянсу. Фаянсавы завод. // Зроблены з фаянсу. [Дзяўчына:] — А кава ні ў якой шклянцы не смачная, яе толькі з фарфоравага кубачка піць прыемна. Або яшчэ лепей з фаянсавага. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фая́нс, -у, м.

1. Мінеральная маса з асобных гатункаў гліны з дамешкам гіпсу і іншых рэчываў, якая служыць для вырабу керамікі.

2. зб. Посуд, вырабы з гэтай масы.

|| прым. фая́нсавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фарфо́ра-фая́нсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фарфо́ра-фая́нсавы фарфо́ра-фая́нсавая фарфо́ра-фая́нсавае фарфо́ра-фая́нсавыя
Р. фарфо́ра-фая́нсавага фарфо́ра-фая́нсавай
фарфо́ра-фая́нсавае		 фарфо́ра-фая́нсавага фарфо́ра-фая́нсавых
Д. фарфо́ра-фая́нсаваму фарфо́ра-фая́нсавай фарфо́ра-фая́нсаваму фарфо́ра-фая́нсавым
В. фарфо́ра-фая́нсавы (неадуш.)
фарфо́ра-фая́нсавага (адуш.)		 фарфо́ра-фая́нсавую фарфо́ра-фая́нсавае фарфо́ра-фая́нсавыя (неадуш.)
фарфо́ра-фая́нсавых (адуш.)
Т. фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавай
фарфо́ра-фая́нсаваю		 фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавымі
М. фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавай фарфо́ра-фая́нсавым фарфо́ра-фая́нсавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фарфо́ра-фая́нсавы фарфо́ро-фая́нсовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фая́нсовый фая́нсавы;

фая́нсовая посу́да фая́нсавы по́суд;

фая́нсовый заво́д фая́нсавы заво́д.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фарфоро-фая́нсовый фарфо́ра-фая́нсавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Парпуро́вы ’фарфоравы’ (Касп.). З польск. устар. farfurowy ’фаянсавы’ з дыял. заменай ф на п.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)