фашы́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фашы́ннік
Р. фашы́нніку
Д. фашы́нніку
В. фашы́ннік
Т. фашы́ннікам
М. фашы́нніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фашы́ннік, -ку м., спец. фаши́нник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фашы́ннік, ‑у, м., зб.

Спец. Хвораст, чарот, з якіх вяжуць фашыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фаши́нник фашы́ннік, -ку м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)