фотака́ртка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Фатаграфічная картка, здымак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фотографи́ческий фатаграфі́чны;

фотографи́ческая пласти́нка фатаграфі́чная пласці́нка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фатаграфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фатаграфі́чны фатаграфі́чная фатаграфі́чнае фатаграфі́чныя
Р. фатаграфі́чнага фатаграфі́чнай
фатаграфі́чнае		 фатаграфі́чнага фатаграфі́чных
Д. фатаграфі́чнаму фатаграфі́чнай фатаграфі́чнаму фатаграфі́чным
В. фатаграфі́чны (неадуш.)
фатаграфі́чнага (адуш.)		 фатаграфі́чную фатаграфі́чнае фатаграфі́чныя (неадуш.)
фатаграфі́чных (адуш.)
Т. фатаграфі́чным фатаграфі́чнай
фатаграфі́чнаю		 фатаграфі́чным фатаграфі́чнымі
М. фатаграфі́чным фатаграфі́чнай фатаграфі́чным фатаграфі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

малаадчува́льны, ‑ая, ‑ае.

Які слаба рэагуе на знешнія ўплывы. Малаадчувальная фатаграфічная плёнка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэно́п, ‑а, м.

Фатаграфічная камера з вельмі малой адтулінай замест звычайнага аб’ектыва.

[Ад грэч. stenos — вузкі, цесны і ope — адтуліна.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фотапапе́ра, ‑ы, ж.

Папера для пячатання фатаграфій, адзін бок якой пакрыты святлоадчувальным слоем; фатаграфічная папера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фотако́пія, ‑і, ж.

Копія якога‑н. дакумента, рукапісу і пад., зробленая фатаграфічным спосабам; фатаграфічная копія. Фотакопіі рукапісаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкры́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Паштовая картка для адкрытага пісьма; паштоўка. // Фатаграфічная картка такога ж памеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фотака́мера, ‑ы. ж.

1. Частка фотаапарата, якая з’яўляецца святлонепранікальнай каробкай з аб’ектывам; фатаграфічная камера. Стэрэаскапічная фотакамера.

2. Тое, што і фотаапарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хі́міка-фатаграфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хі́міка-фатаграфі́чны хі́міка-фатаграфі́чная хі́міка-фатаграфі́чнае хі́міка-фатаграфі́чныя
Р. хі́міка-фатаграфі́чнага хі́міка-фатаграфі́чнай
хі́міка-фатаграфі́чнае		 хі́міка-фатаграфі́чнага хі́міка-фатаграфі́чных
Д. хі́міка-фатаграфі́чнаму хі́міка-фатаграфі́чнай хі́міка-фатаграфі́чнаму хі́міка-фатаграфі́чным
В. хі́міка-фатаграфі́чны (неадуш.)
хі́міка-фатаграфі́чнага (адуш.)		 хі́міка-фатаграфі́чную хі́міка-фатаграфі́чнае хі́міка-фатаграфі́чныя (неадуш.)
хі́міка-фатаграфі́чных (адуш.)
Т. хі́міка-фатаграфі́чным хі́міка-фатаграфі́чнай
хі́міка-фатаграфі́чнаю		 хі́міка-фатаграфі́чным хі́міка-фатаграфі́чнымі
М. хі́міка-фатаграфі́чным хі́міка-фатаграфі́чнай хі́міка-фатаграфі́чным хі́міка-фатаграфі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)