фанеты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фанеты́ст фанеты́сты
Р. фанеты́ста фанеты́стаў
Д. фанеты́сту фанеты́стам
В. фанеты́ста фанеты́стаў
Т. фанеты́стам фанеты́стамі
М. фанеты́сце фанеты́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фанеты́ст м. фонети́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанеты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне фанетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фонети́ст фанеты́ст, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанеты́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да фанетыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)