фанерава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. фанерава́нне
Р. фанерава́ння
Д. фанерава́нню
В. фанерава́нне
Т. фанерава́ннем
М. фанерава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фанерава́нне ср., стол. фанерова́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанерава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. фанераваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фанерава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак., што.

Абліцоўваць фанерай (у 1 знач.).

|| наз. фанерава́нне, -я, н. і фанеро́ўка, -і, ДМ -о́ўцы, ж.

|| прым. фанерава́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фанерова́ние стол. фанерава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанеро́вка ж., стол.

1. (действие) фанерава́нне, -ння ср., фанеро́ўка, -кі ж.;

2. (материал) фанеро́ўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шпо́на, ‑ы, ж.

Спец.

1. Аднаслаёвая, няклееная фанера, якая ідзе на выраб клеенай фанеры, на фанераванне і пад. Рабочыя пры дапамозе вялізных нажніц разразаюць драўлянае палатно на кавалкі пэўнай велічыні. Гэтыя асобныя лісты тонкай драўніны называюцца шпонамі. «Беларусь».

2. У друкарскай справе — металічная пласцінка, якая служыць для павелічэння інтэрвалу паміж радкамі ў наборы. Дзяжурны павінен сядзець каля друкарскай машыны і сачыць, каб не палезлі шпоны, не з’ехала клішэ, бо друкар адзін не ўгледзіць за ўсім. Гаўрылкін.

[Ад ням. Span — трэска.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)