фалеры́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фалеры́стка |
фалеры́сткі |
| Р. |
фалеры́сткі |
фалеры́стак |
| Д. |
фалеры́стцы |
фалеры́сткам |
| В. |
фалеры́стку |
фалеры́стак |
| Т. |
фалеры́сткай
фалеры́сткаю |
фалеры́сткамі |
| М. |
фалеры́стцы |
фалеры́стках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фалеры́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Калекцыянер значкоў і розных нагрудных знакаў адрознення.
|| ж. фалеры́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. фалеры́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)