уще́рб м.
1. шко́да, -ды ж.; (урон) уро́н, -ну м.; (потеря) стра́та, -ты ж.;
без уще́рба для де́ла без шко́ды (без уро́ну) для спра́вы;
понести́ уще́рб стра́ціць (пане́сці стра́ту);
причини́ть уще́рб нашко́дзіць (прычыні́ць стра́ту);
возмести́ть уще́рб пакры́ць (вярну́ць) стра́ту;
в уще́рб кому́-л. на шко́ду каму́-не́будзь;
2. перен. (упадок) заняпа́д, -ду м.; (спад) спад, род. спа́ду м.; (кончина) скон, род. ско́ну м.;
быть на уще́рбе быць на ско́не (у заняпа́дзе, на спа́дзе);
3. астр. ушчэ́рб, -бу м.;
луна́ уже́ на уще́рбе ме́сяц ужо́ на ўшчэ́рбе, ужо́ схо́днія дні;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ушчэ́рб, -бу м. (о луне) уще́рб
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уро́н, -ну м. уро́н; уще́рб; поте́ря ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
збуя́ць сов.
1. бу́йно разрасти́сь;
2. (в ущерб плодоношению) вы́расти в ботву́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пабуя́ць сов. (о корнеплодах) вы́расти в ботву́, в сте́бель (в ущерб плодоношению)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
буя́ць несов.
1. бу́рно расти́;
2. (в ущерб плодоношению) расти́ в ботву́; (о деревьях — ещё) жирова́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шко́да I сущ., ж. вред м.; уще́рб м.;
зрабі́ць ~ду — причини́ть вред (уще́рб);
без ~ды для спра́вы — без уще́рба для де́ла
шко́да II в разн. знач., в знач. безл. сказ., вводн. сл., см. шкада́;
◊ не так ш., як невыго́да — погов. не так жа́лко, как неудо́бно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ущерби́ть сов., книжн.
1. (нанести кому-л. ущерб, урон) зрабі́ць шко́ду (уро́н, стра́ту);
2. перен. (стеснить, обидеть) прыці́снуць, прыгне́сці; пакры́ўдзіць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ущербля́ть несов., книжн.
1. (наносить кому-л. ущерб, урон) рабі́ць шко́ду (уро́н, стра́ту);
2. перен. (стеснять, обижать) прыціска́ць, прыгнята́ць; кры́ўдзіць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стра́та ж.
1. (лишение чего-л.) поте́ря;
с. крыві́ — поте́ря кро́ви;
с. зро́ку — поте́ря зре́ния;
с. працаздо́льнасці — поте́ря трудоспосо́бности;
2. (пропажа) уте́ря, поте́ря;
3. убы́ток м.; уще́рб м.;
пане́сці ~ту — понести́ убы́ток (уще́рб);
4. утра́та, поте́ря;
смерць вучо́нага — вялі́кая с. — смерть учёного — больша́я утра́та (поте́ря);
◊ цярпе́ць ~ту — быть в убы́тке, нести́ поте́ри
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)