ушмо́ргнуць, -ну, -неш, -не; -ні́; -нуты; зак., што ў што.

Шморгаючы, уцягнуць у сярэдзіну чаго-н.

У. шнуркі ў чаравікі.

|| незак. ушмо́ргваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ушмо́ргнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушмо́ргну ушмо́ргнем
2-я ас. ушмо́ргнеш ушмо́ргнеце
3-я ас. ушмо́ргне ушмо́ргнуць
Прошлы час
м. ушмо́ргнуў ушмо́ргнулі
ж. ушмо́ргнула
н. ушмо́ргнула
Загадны лад
2-я ас. ушмо́ргні ушмо́ргніце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушмо́ргнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушмо́ргнуць сов., см. ушмаргну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ушмо́ргнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Шморгаючы, уцягнуць, працягнуць у сярэдзіну чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вдёрнуть сов. ушмо́ргнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ушмо́ргваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ушморгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушмо́ргнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ушморгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушмо́ргванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушморгваць — ушморгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)