ухмылі́цца гл. хмыліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ухмылі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ухмы́ліцца ухмы́ляцца
Прошлы час
м. ухмылі́ўся ухмылі́ліся
ж. ухмылі́лася
н. ухмылі́лася

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ухмы́ліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ухмы́люся ухмы́лімся
2-я ас. ухмы́лішся ухмы́ліцеся
3-я ас. ухмы́ліцца ухмы́ляцца
Прошлы час
м. ухмы́ліўся ухмы́ліліся
ж. ухмы́лілася
н. ухмы́лілася
Загадны лад
2-я ас. ухмы́лься ухмы́льцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ухмы́ліўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ухмылі́цца сов.

1. (о лошади) прижа́ть у́ши;

2. разг., см. ухмыльну́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ухмылі́цца, ‑маліцца; зак.

Разм.

1. Прыціснуць вушы да галавы (пра каня).

2. Тое, што і ухмыльнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хмылі́цца, -лю́ся, хмы́лішся, хмы́ліцца; незак.

1. Злосна ўхмыляцца.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Прыціскаць вушы да галавы (пра каня).

Конь хмыліцца, можа ўбрыкнуць.

|| зак. ухмылі́цца, -мы́ліцца (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ухмыля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца.

Незак. да ухмыліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)