уто́ўплены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уто́ўплены |
уто́ўпленая |
уто́ўпленае |
уто́ўпленыя |
| Р. |
уто́ўпленага |
уто́ўпленай уто́ўпленае |
уто́ўпленага |
уто́ўпленых |
| Д. |
уто́ўпленаму |
уто́ўпленай |
уто́ўпленаму |
уто́ўпленым |
| В. |
уто́ўплены (неадуш.) уто́ўпленага (адуш.) |
уто́ўпленую |
уто́ўпленае |
уто́ўпленыя (неадуш.) уто́ўпленых (адуш.) |
| Т. |
уто́ўпленым |
уто́ўпленай уто́ўпленаю |
уто́ўпленым |
уто́ўпленымі |
| М. |
уто́ўпленым |
уто́ўпленай |
уто́ўпленым |
уто́ўпленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уто́ўплены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уто́ўплены |
уто́ўпленая |
уто́ўпленае |
уто́ўпленыя |
| Р. |
уто́ўпленага |
уто́ўпленай уто́ўпленае |
уто́ўпленага |
уто́ўпленых |
| Д. |
уто́ўпленаму |
уто́ўпленай |
уто́ўпленаму |
уто́ўпленым |
| В. |
уто́ўплены (неадуш.) уто́ўпленага (адуш.) |
уто́ўпленую |
уто́ўпленае |
уто́ўпленыя (неадуш.) уто́ўпленых (адуш.) |
| Т. |
уто́ўпленым |
уто́ўпленай уто́ўпленаю |
уто́ўпленым |
уто́ўпленымі |
| М. |
уто́ўпленым |
уто́ўпленай |
уто́ўпленым |
уто́ўпленых |
Кароткая форма: уто́ўплена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уто́ўплены обл. вмещённый, помещённый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уто́ўплены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад утоўпіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
помещённый
1. зме́шчаны; адда́дзены;
2. зме́шчаны, паста́ўлены, пакла́дзены, скла́дзены; (вмещённый) уме́шчаны, уто́ўплены; см. помести́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)