уто́ўкаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ўкаю |
уто́ўкаем |
| 2-я ас. |
уто́ўкаеш |
уто́ўкаеце |
| 3-я ас. |
уто́ўкае |
уто́ўкаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
уто́ўкаў |
уто́ўвалі |
| ж. |
уто́ўкала |
| н. |
уто́ўкала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
уто́ўкай |
уто́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
уто́ўкаючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уто́ўкаць несов.
1. размельча́я, вбива́ть;
2. (до конца, в достаточной мере) толо́чь;
3. разг. уплотня́ть, утрамбо́вывать, убива́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уто́ўкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да утаўчы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уто́ўкваць несов., см. уто́ўкаць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)