усты́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
усты́ну |
усты́нем |
| 2-я ас. |
усты́неш |
усты́неце |
| 3-я ас. |
усты́не |
усты́нуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
усты́ў |
усты́лі |
| ж. |
усты́ла |
| н. |
усты́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
усты́нь |
усты́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
усты́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
усты́ць сов. (затвердеть от холода) засты́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
усты́ць, устыну, устынеш, устыне; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Застыць, згусціцца пры астыванні. Халадзец устыў. // Зацвярдзець ад холаду. Зямля ўстыла — не ўкапаць.
2. Азябнуць, замерзнуць. Пакуль.. [Парамон] там з гусаком важдаўся ды пакуль, абвязаўшыся вяроўкаю, вылез, то так устыў, што і на гарачай печы не мог угрэцца. Лобан. // перан. Стаць нерухомым, замерці. Наш чалавек аж устыў там, дзе стаяў. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
устыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да устыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змерзнуць, перамерзнуць, прастыць, устыць, прастудзіцца, азябнуць, празябнуць, акалець, скалець; застудзіцца, адубець, удубець, адубянець, здубянець, скарчанець (разм.); застыгнуць, азглець, сасклець, скалянець, скачанець (абл.) □ зайсціся ад холаду
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)