ускаці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускачу́ |
уско́цім |
| 2-я ас. |
уско́ціш |
уско́ціце |
| 3-я ас. |
уско́ціць |
уско́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
ускаці́ў |
ускаці́лі |
| ж. |
ускаці́ла |
| н. |
ускаці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускаці́ |
ускаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускаці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ускаці́ць сов. (наверх) вскати́ть, вкати́ть;
у. ка́мень на ўзго́рак — вскати́ть (вкати́ть) ка́мень на буго́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ускаці́ць, ускачу, ускоціш, ускоціць; зак., каго-што.
Коцячы, падняць, закаціць куды‑н. А яны [Уля і Мікола] хоць і папамучацца, пакуль дрэва зваляць, затое, як ускоцяць кругляк — у санях капылы трашчаць! Паўлаў. — Але ж дзе я паспею? — пачала апраўдвацца разгубленая Галкоўская. — Вунь хлопец ляпае сякерай. — Усміхнулася. — Ужо на тосты вянок ускацілі па бервяну. Чыгрынаў. // З цяжкасцю ўсцягнуць, палажыць на што‑н. Надзя ўскаціла Слесарэнку на сані, паклала зручней, накрыла посцілкай, закідала сенам аўтамат. Бураўкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вскати́ть сов. ускаці́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уско́чаны вска́ченный, вка́ченный; см. ускаці́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уско́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да ускаціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уско́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ускаціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уско́чванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. ускочваць — ускаціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уско́чваць несов. вска́тывать, вка́тывать; см. ускаці́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
накаці́ць, -качу́, -ко́ціш, -ко́ціць; -ко́чаны; зак.
1. чаго. Прыкаціць нейкую колькасць чаго-н.
Н. бярвення.
2. што. Ускаціць што-н. на якую-н. паверхню.
Н. бочкі на платформу.
|| незак. нако́чваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)