уража́льны, -ая, -ае.

Які робіць моцнае ўражанне (у 2 знач.).

У. паказчык.

|| наз. уража́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уража́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уража́льны уража́льная уража́льнае уража́льныя
Р. уража́льнага уража́льнай
уража́льнае		 уража́льнага уража́льных
Д. уража́льнаму уража́льнай уража́льнаму уража́льным
В. уража́льны (неадуш.)
уража́льнага (адуш.)		 уража́льную уража́льнае уража́льныя (неадуш.)
уража́льных (адуш.)
Т. уража́льным уража́льнай
уража́льнаю		 уража́льным уража́льнымі
М. уража́льным уража́льнай уража́льным уража́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уража́льны прил. впечатля́ющий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уража́льны, ‑ая, ‑ае.

Які робіць моцнае ўражанне. Уражальны паказчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

впечатля́ющий разг.

1. прич. які́ (што) ро́біць ура́жанне, які́ (што) уража́е, які́ (што) ура́жвае;

2. прил. уража́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)