упы́рхваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упы́рхваю упы́рхваем
2-я ас. упы́рхваеш упы́рхваеце
3-я ас. упы́рхвае упы́рхваюць
Прошлы час
м. упы́рхваў упы́рхвалі
ж. упы́рхвала
н. упы́рхвала
Загадны лад
2-я ас. упы́рхвай упы́рхвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час упы́рхваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упы́рхваць несов. впа́рхивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упы́рхваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упырхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упы́рхнуць, -ну, -неш, -не; -ні́; зак.

Пырхаючы, уляцець.

Верабей упырхнуў у акно.

|| незак. упы́рхваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

впа́рхивать несов. упы́рхваць, улята́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́рхивать несов., разг. (впархивать) упы́рхваць, залята́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)