уніта́рны
прыметнік, адносны
| уніта́рны | уніта́рная | уніта́рныя | ||
| уніта́рнага | уніта́рнай |
уніта́рнага | уніта́рных | |
| уніта́рнаму | уніта́рнай | уніта́рнаму | уніта́рным | |
| уніта́рны ( уніта́рнага ( |
уніта́рную | уніта́рныя ( уніта́рных ( |
||
| уніта́рным | уніта́рнай уніта́рнаю |
уніта́рным | уніта́рнымі | |
| уніта́рным | уніта́рнай | уніта́рным | уніта́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)