Уну́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Уну́чкі
Р. Уну́чак
Уну́чкаў
Д. Уну́чкам
В. Уну́чкі
Т. Уну́чкамі
М. Уну́чках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уну́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уну́чка уну́чкі
Р. уну́чкі уну́чак
Д. уну́чцы уну́чкам
В. уну́чку уну́чак
Т. уну́чкай
уну́чкаю		 уну́чкамі
М. уну́чцы уну́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уну́чак

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уну́чак уну́чкі
Р. уну́чка уну́чкаў
Д. уну́чку уну́чкам
В. уну́чка уну́чкаў
Т. уну́чкам уну́чкамі
М. уну́чку уну́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

за́пек, ‑у, м.

Абл. Запечак. Унучкі.. спалі на шырокім ложку ў запеку. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пачо́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Разм. Тое, што і пачастунак. Вось унучкі Сталы засцілаюць, А дачушкі Пачостку стаўляюць. Вітка. Вялікага вяселля не рабілі, але і не бедніліся: і пачостка добрая была, і вечарынка з музыкамі і скокамі... Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)