ундзі́на

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ундзі́на ундзі́ны
Р. ундзі́ны ундзі́н
Д. ундзі́не ундзі́нам
В. ундзі́ну ундзі́н
Т. ундзі́най
ундзі́наю		 ундзі́намі
М. ундзі́не ундзі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ундзі́на ж., миф. унди́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ундзі́на, ‑ы, ж.

У павер’ях сярэдневякоўя — дух вады ў вобразе жанчыны; русалка, наяда.

[Ад лац. unda — хваля.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

унди́на миф. ундзі́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)