умі́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
умі́льна умі́льней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

умі́льна нареч. уми́льно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

умі́льна,

1. Прысл. да умільны.

2. безас. у знач. вык. Прыемна, радасна. На сэрцы стала ўмільна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)