умча́ть сов.

1. памча́ць; (откуда-л.) вы́мчаць, адамча́ць; (далеко) замча́ць;

2. разг., см. умча́ться;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адымча́ць сов., разг.

1. (быстро отвезти) отомча́ть;

2. (быстро увезти) умча́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́мчаць сов.

1. (быстро унести, умчать, вывезти) вы́мчать, вы́нести;

2. см. вы́мчацца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памча́ць сов.

1. (стремительно двинуться) помча́ться, понести́сь;

2. (стремительно увлечь кого-, что-л.) помча́ть, понести́; умча́ть, унести́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́мкнуць сов., разг.

1. (стремительно выйти откуда-л.) вы́рваться, вы́нестись, вы́лететь;

2. (быстро умчать, вывезти куда-л.) вы́мчать, вы́нести

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́нести сов.

1. в разн. знач. вы́несці, мног. павыно́сіць (о впечатлении — ещё) атрыма́ць;

вы́нести ме́бель из ко́мнаты вы́несці (павыно́сіць) мэ́блю з пако́я;

вы́нести за ско́бки вы́несці за ду́жкі;

вы́нести вопро́с на собра́ние вы́несці пыта́нне на сход;

волна́ вы́несла ло́дку на бе́рег хва́ля вы́несла ло́дку на бе́раг;

вы́нести пригово́р вы́несці прысу́д;

вы́нести впечатле́ние атрыма́ць ура́жанне;

вы́нести благода́рность вы́несці падзя́ку;

2. (умчать, вывезти куда-л.) вы́несці, вы́мчаць;

ло́шади вы́несли са́ни на поля́ну ко́ні вы́неслі (вы́мчалі) са́ні на паля́ну;

3. (выдержать, вытерпеть) вы́несці, зне́сці, вы́церпець;

вы́нести на свои́х плеча́х вы́несці на сваі́х пляча́х;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)