умо́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умо́шчваюся |
умо́шчваемся |
| 2-я ас. |
умо́шчваешся |
умо́шчваецеся |
| 3-я ас. |
умо́шчваецца |
умо́шчваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
умо́шчваўся |
умо́шчваліся |
| ж. |
умо́шчвалася |
| н. |
умо́шчвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
умо́шчвайся |
умо́шчвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
умо́шчваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
умо́шчвацца несов., разг.
1. (располагаться, размещаться) ума́щиваться;
2. страд. ума́щиваться, выма́щиваться, устила́ться; вмеща́ться; см. умо́шчваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умо́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да умасціцца.
2. Зал. да умошчваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ума́щиватьсяII несов., разг.
1. (располагаться, размещаться) умо́шчвацца;
ума́щиваться поудо́бнее умо́шчвацца зручне́й; см. умости́ться;
2. страд. умо́шчвацца; выбруко́ўвацца; см. ума́щиватьII.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умо́шчванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. умошчваць — умасціць і умошчвацца — умасціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
взгроможда́ться
1. разг. узбіра́цца, умо́шчвацца; узла́зіць;
2. страд. узгрува́шчвацца, нагрува́шчвацца, нава́львацца, наклада́цца; см. взгроможда́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́ліца, ‑ы, ж.
Цяжкая дубіна з патоўшчаным канцом, якая ў старажытныя часы служыла зброяй.
палі́ца, ‑ы, ж.
1. Дошка або некалькі дошак, прымацаваных да сцяны або ўнутры шафы для размяшчэння кніг, пасуды і пад. Над сталом у акуратнай, зашклёнай раме вісеў вялікі партрэт Шота Руставелі, на паліцы ляжалі стопкі кніг, па выгляду многа ўжо чытаных. Самуйлёнак. На паліцах крамы — шапкі, кірзавыя боты, скрынкі цукерак, пернікаў. Ракітны. // Разм. Верхняя лаўка для ляжання або для багажу ў чыгуначным вагоне. Дзяцей набілася поўнае купэ. А некалькі хлапчукоў умудрыліся залезці нават на багажныя паліцы. Хомчанка. У самым канцы.. [Балашоў] знайшоў незанятую верхнюю паліцу, ускінуў на яе маленькі фанерны чамаданчык і пачаў умошчвацца на начлег. Грахоўскі.
2. Спец. Частка плуга, якая аддзяляе і пераварочвае падрэзаны лемяшом пласт зямлі; адвал. // Прыстасаванне ў некаторых сельскагаспадарчых машынах.
•••
Класці зубы на паліцу гл. класці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)