уліўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уліўны́ уліўна́я уліўно́е уліўны́я
Р. уліўно́га уліўно́й
уліўно́е		 уліўно́га уліўны́х
Д. уліўно́му уліўно́й уліўно́му уліўны́м
В. уліўны́ (неадуш.)
уліўно́га (адуш.)		 уліўну́ю уліўно́е уліўны́я (неадуш.)
уліўны́х (адуш.)
Т. уліўны́м уліўно́й
уліўно́ю		 уліўны́м уліўны́мі
М. уліўны́м уліўно́й уліўны́м уліўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уліўны́ разг., см. праліўны́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уліўны́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Тое, што і праліўны. Лужыны стаяць на .. [вуліцы]: учора дождж уліўны прайшоў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)