уйгу́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уйгу́рскі |
уйгу́рская |
уйгу́рскае |
уйгу́рскія |
| Р. |
уйгу́рскага |
уйгу́рскай
уйгу́рскае |
уйгу́рскага |
уйгу́рскіх |
| Д. |
уйгу́рскаму |
уйгу́рскай |
уйгу́рскаму |
уйгу́рскім |
| В. |
уйгу́рскі (неадуш.)
уйгу́рскага (адуш.) |
уйгу́рскую |
уйгу́рскае |
уйгу́рскія (неадуш.)
уйгу́рскіх (адуш.) |
| Т. |
уйгу́рскім |
уйгу́рскай
уйгу́рскаю |
уйгу́рскім |
уйгу́рскімі |
| М. |
уйгу́рскім |
уйгу́рскай |
уйгу́рскім |
уйгу́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уйгу́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да уйгураў, які належыць, уласцівы ім. Уйгурская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уйгу́ры, -аў, адз. уйгу́р, -а, м.
Народ, які жыве на тэрыторыі Кітая, у Казахстане, Кыргызстане, Узбекістане, Афганістане.
|| ж. уйгу́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.
|| прым. уйгу́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)