узмасці́цца, -машчу́ся, -мо́сцішся, -мо́сціцца; зак., на што (разм.).

Узабраўшыся, змясціцца.

У. на дах.

|| незак. узмо́шчвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узмасці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узмашчу́ся узмо́сцімся
2-я ас. узмо́сцішся узмо́сціцеся
3-я ас. узмо́сціцца узмо́сцяцца
Прошлы час
м. узмасці́ўся узмасці́ліся
ж. узмасці́лася
н. узмасці́лася
Загадны лад
2-я ас. узмасці́ся узмасці́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час узмасці́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узмасці́цца сов., разг. (взобравшись, расположиться) взмости́ться; (подняться с усилием — ещё) взгромозди́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узмасці́цца, ‑машчуся, ‑мосцішся, ‑мосціцца; зак.

Разм. Узабрацца на што‑н. высокае або на верх чаго‑н. Узмасціцца на дах. // Заняць пэўнае месца, пасаду. Не пераварот у царскім палацы, не змова свіцкіх генералаў з наследнікам, якому да свербу карціць самому ўзмасціцца на трон, — помста ад імя народа. Мехаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узмо́шчвацца гл. узмасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

взмости́ться прост. узабра́цца, узмасці́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узмо́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да узмасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)