узгрузі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узгружу́ |
узгру́зім |
| 2-я ас. |
узгру́зіш |
узгру́зіце |
| 3-я ас. |
узгру́зіць |
узгру́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
узгрузі́ў |
узгрузі́лі |
| ж. |
узгрузі́ла |
| н. |
узгрузі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узгрузі́ |
узгрузі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узгрузі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
узгрузі́ць сов., разг. погрузи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
узгрузі́ць, ‑гружу, ‑грузіш, ‑грузіць; зак., што.
Разм. Ускласці, пагрузіць груз на што‑н. Мяшкі ўзгрузілі на машыны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узгру́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да узгрузіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узгру́жаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. да узгрузіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)