узвалачы́ся, -лаку́ся, -лачэ́шся, -лачэ́цца; -лачо́мся, -лачаце́ся, -лаку́цца; -ло́кся, -лакла́ся, -ло́ся; зак. (разм.).

1. З цяжкасцю ўзысці куды-н.

У. на пагорак.

2. З цяжкасцю падняцца, устаць.

У. на ногі.

|| незак. узвалака́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца і узвала́квацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узвалачы́ся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узвалаку́ся узвалачо́мся
2-я ас. узвалачэ́шся узвалачаце́ся
3-я ас. узвалачэ́цца узвалаку́цца
Прошлы час
м. узвало́кся узвалаклі́ся
ж. узвалакла́ся
н. узвалакло́ся
Загадны лад
2-я ас. узвалачы́ся узвалачы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час узвало́кшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узвалачы́ся сов., разг.

1. (с трудом взойти наверх) встащи́ться, втащи́ться;

2. с трудо́м встать, подня́ться;

тры дні праляжа́ў, а сёння ўзвало́кся — три дня пролежа́л, а сего́дня подня́лся

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узвалачы́ся, ‑лачуся, ‑лачэшся, ‑лачэцца; ‑лачомся, ‑лачацеся; пр. узвалокся, ‑лаклася, ‑лося; зак.

Разм.

1. З цяжкасцю ўзысці, падняцца куды‑н. Узвалачыся па пагорак. Узвалачыся на пяты паверх.

2. З цяжкасцю падняцца, устаць. [Вера Ігнатаўна:] — Ляжыць .. [старая] ці ходзіць? [Несцер:] — Больш ляжыць. От, узвалачэцца на якую хвіліну і зноў кладзецца. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

взволо́чься узвалачы́ся, усцягну́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узвалака́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да узвалачыся.

2. Зал. да узвалакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узвала́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да узвалачыся.

2. Зал. да узвалакваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

взбрести́ сов., разг. узысці́, мног. паўзыхо́дзіць; (встащиться) усцягну́цца, мног. паўсця́гвацца, узвалачы́ся, мног. паўзвалака́цца;

◊

взбрести́ на ум прыйсці́ ў галаву́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узвалака́цца несов., разг.

1. (с трудом всходить наверх) вста́скиваться, вта́скиваться;

2. с трудо́м встава́ть, поднима́ться; см. узвалачы́ся 2;

3. страд. взвола́киваться, вста́скиваться, вта́скиваться; с трудо́м надева́ться; напя́ливаться; см. узвалака́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)