узважа́ць

‘узважваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узважа́ю узважа́ем
2-я ас. узважа́еш узважа́еце
3-я ас. узважа́е узважа́юць
Прошлы час
м. узважа́ў узважа́лі
ж. узважа́ла
н. узважа́ла
Загадны лад
2-я ас. узважа́й узважа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узважа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узва́жыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узва́жу узва́жым
2-я ас. узва́жыш узва́жыце
3-я ас. узва́жыць узва́жаць
Прошлы час
м. узва́жыў узва́жылі
ж. узва́жыла
н. узва́жыла
Загадны лад
2-я ас. узва́ж узва́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час узва́жыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мазгава́ць, мазкава́ць ’думаць, меркаваць, камбінаваць, узважаць’ (ТСБМ, Сцяшк., Др.-Падб., Мат. Гом., Ян., Сл. ПЗБ). Усх.-слав. Утворана пры дапамозе суф. ‑ава́ць (< ‑ova‑ti). Да мазгі́ (гл.). Параўн. серб.-харв. мо̀згати ’ламаць галаву’, польск. mózgownica ’башка, галава’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)