удэге́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удэге́йскі |
удэге́йская |
удэге́йскае |
удэге́йскія |
| Р. |
удэге́йскага |
удэге́йскай
удэге́йскае |
удэге́йскага |
удэге́йскіх |
| Д. |
удэге́йскаму |
удэге́йскай |
удэге́йскаму |
удэге́йскім |
| В. |
удэге́йскі (неадуш.)
удэге́йскага (адуш.) |
удэге́йскую |
удэге́йскае |
удэге́йскія (неадуш.)
удэге́йскіх (адуш.) |
| Т. |
удэге́йскім |
удэге́йскай
удэге́йскаю |
удэге́йскім |
удэге́йскімі |
| М. |
удэге́йскім |
удэге́йскай |
удэге́йскім |
удэге́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
удэге́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да удэгейцаў, які належыць, уласцівы ім. Удэгейская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удэге́йцы, -аў, адз. удэге́ец, -ге́йца, м.
Народнасць, якая жыве на тэрыторыі Прыморскага і Хабараўскага краёў Расійскай Федэрацыі.
|| ж. удэге́йка, -і, ДМ -ге́йцы, мн. -і, -ге́ек.
|| прым. удэге́йскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)