тэрмо́граф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэрмо́граф тэрмо́графы
Р. тэрмо́графа тэрмо́графаў
Д. тэрмо́графу тэрмо́графам
В. тэрмо́граф тэрмо́графы
Т. тэрмо́графам тэрмо́графамі
М. тэрмо́графе тэрмо́графах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэрмо́граф м., физ., тех. термо́граф

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэрмо́граф, ‑а, м.

Прыбор для аўтаматычнай запісу змен тэмпературы надвор’я.

[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і grapho — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

термо́граф метеор. тэрмо́граф, -фа м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)