тэрмафо́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмафо́б |
тэрмафо́бы |
| Р. |
тэрмафо́ба |
тэрмафо́баў |
| Д. |
тэрмафо́бу |
тэрмафо́бам |
| В. |
тэрмафо́б |
тэрмафо́бы |
| Т. |
тэрмафо́бам |
тэрмафо́бамі |
| М. |
тэрмафо́бе |
тэрмафо́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тэрмафо́б м., спец. термофо́б
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тэрмафо́б, ‑а, м.
Спец. Арганізм, які не развіваецца пры высокай тэмпературы. Грыбы-тэрмафобы.
[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і phóbos — страх.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
термофо́б спец. тэрмафо́б, -ба м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)