тырані́чны, -ая, -ае.

Жорсткі, дэспатычны, самаўпраўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тырані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тырані́чны тырані́чная тырані́чнае тырані́чныя
Р. тырані́чнага тырані́чнай
тырані́чнае		 тырані́чнага тырані́чных
Д. тырані́чнаму тырані́чнай тырані́чнаму тырані́чным
В. тырані́чны (неадуш.)
тырані́чнага (адуш.)		 тырані́чную тырані́чнае тырані́чныя (неадуш.)
тырані́чных (адуш.)
Т. тырані́чным тырані́чнай
тырані́чнаю		 тырані́чным тырані́чнымі
М. тырані́чным тырані́чнай тырані́чным тырані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тырані́чны прям., перен. тирани́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тырані́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да тырана. Тыранічная ўлада.

2. перан. Жорсткі, дэспатычны, самаўпраўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тирани́ческий тырані́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)