ту́ці

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ту́ці ту́ці
Р. ту́ці ту́ці
Д. ту́ці ту́ці
В. ту́ці ту́ці
Т. ту́ці ту́ці
М. ту́ці ту́ці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ту́ці, нескл., н. (спец.).

Выкананне музычнага твора ўсім складам аркестра, хору.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ту́ці нескл., ср., муз. ту́тти

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ту́ці, нескл., н.

Спец. Выкананне музычнага твора ўсім саставам аркестра, хору.

[Ад іт. tutti (мн.) — усе.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

летуце́ць, -тучу́, -ту́ціш, -ту́ціць; -ту́цім, -ту́ціце́, -ту́ця́ць; -туці́; незак.

Аддавацца марам, марыць.

Л. аб шчаслівых днях дзяцінства.

|| наз. летуце́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)