турніко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
турніко́вы |
турніко́вая |
турніко́вае |
турніко́выя |
| Р. |
турніко́вага |
турніко́вай
турніко́вае |
турніко́вага |
турніко́вых |
| Д. |
турніко́ваму |
турніко́вай |
турніко́ваму |
турніко́вым |
| В. |
турніко́вы (неадуш.)
турніко́вага (адуш.) |
турніко́вую |
турніко́вае |
турніко́выя (неадуш.)
турніко́вых (адуш.) |
| Т. |
турніко́вым |
турніко́вай
турніко́ваю |
турніко́вым |
турніко́вымі |
| М. |
турніко́вым |
турніко́вай |
турніко́вым |
турніко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
турні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Гімнастычны снарад: перакладзіна, гарызантальна ўмацаваная на дзвюх стойках.
Практыкаванні на турніку.
|| прым. турніко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
турнико́вый спорт. турніко́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)