тупано́сы, -ая, -ае.

1. З шырокім або тоўстым носам, дзюбай (пра жывых істот).

Т. сабака.

2. З тупым, шырокім носам, наском (пра прадметы).

Тупаносыя чаравікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тупано́сы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тупано́сы тупано́сая тупано́сае тупано́сыя
Р. тупано́сага тупано́сай
тупано́сае		 тупано́сага тупано́сых
Д. тупано́саму тупано́сай тупано́саму тупано́сым
В. тупано́сы (неадуш.)
тупано́сага (адуш.)		 тупано́сую тупано́сае тупано́сыя (неадуш.)
тупано́сых (адуш.)
Т. тупано́сым тупано́сай
тупано́саю		 тупано́сым тупано́сымі
М. тупано́сым тупано́сай тупано́сым тупано́сых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тупано́сы в разн. знач. тупоно́сый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тупано́сы, ‑ая, ‑ае.

1. З шырокім або тоўстым носам, дзюбай (пра жывых істот). Тупаносая рыба. □ Мы гатовы былі расцалаваць свайго тупаносага хітрага грака Яшку. Ваданосаў.

2. З тупым, шырокім носам, наском (пра прадметы). Тупаносыя боты. □ Адборныя фашысцкія знішчальнікі, убачыўшы тупаносых ястрабкоў, уцякалі што было духу. Алешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тупоно́сый

1. (с широким клювом) тупадзю́бы;

2. (с широким носом) тупано́сы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)