туні́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. туні́скі туні́ская туні́скае туні́скія
Р. туні́скага туні́скай
туні́скае		 туні́скага туні́скіх
Д. туні́скаму туні́скай туні́скаму туні́скім
В. туні́скі (неадуш.)
туні́скага (адуш.)		 туні́скую туні́скае туні́скія (неадуш.)
туні́скіх (адуш.)
Т. туні́скім туні́скай
туні́скаю		 туні́скім туні́скімі
М. туні́скім туні́скай туні́скім туні́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

туні́скі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Туніса, тунісцаў, які належыць, уласцівы ім. Туніская культура. Туніскі дыялект.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

туні́сцы, -аў, адз. туні́сец, -нісца, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Туніса.

|| ж. туні́ска, -і, ДМ -нісцы, мн. -і, -сак.

|| прым. туні́скі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

туні́ска

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. туні́ска туні́скі
Р. туні́скі туні́сак
Д. туні́сцы туні́скам
В. туні́ску туні́сак
Т. туні́скай
туні́скаю		 туні́скамі
М. туні́сцы туні́сках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

туни́сский туні́скі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дына́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Грашовая адзінка ў некаторых Балканскіх, Блізкаўсходніх і Афрыканскіх дзяржавах.

Сербскі д.

Туніскі д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

туні́сцы, ‑аў; адз. тунісец, ‑нісца, м.; туніска, ‑і, ДМ ‑нісцы; мн. туніскі, ‑сак; ж.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Туніса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)