трэ́нераў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трэ́нераў |
трэ́нерава |
трэ́нерава |
трэ́неравы |
| Р. |
трэ́неравага |
трэ́неравай
трэ́неравае |
трэ́неравага |
трэ́неравых |
| Д. |
трэ́нераваму |
трэ́неравай |
трэ́нераваму |
трэ́неравым |
| В. |
трэ́нераў (неадуш.)
трэ́неравага (адуш.) |
трэ́нераву |
трэ́нерава |
трэ́неравы (неадуш.)
трэ́неравых (адуш.) |
| Т. |
трэ́неравым |
трэ́неравай
трэ́нераваю |
трэ́неравым |
трэ́неравымі |
| М. |
трэ́неравым |
трэ́неравай |
трэ́неравым |
трэ́неравых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трэ́нераў, ‑ава.
Разм. Які належыць трэнеру; уласцівы яму. «Каб бегаць на каньках, трэба мець талент», — перадала [Клара] .. [Славе] трэнераў прысуд. Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трэ́нер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трэ́нер |
трэ́неры |
| Р. |
трэ́нера |
трэ́нераў |
| Д. |
трэ́неру |
трэ́нерам |
| В. |
трэ́нера |
трэ́нераў |
| Т. |
трэ́нерам |
трэ́нерамі |
| М. |
трэ́неру |
трэ́нерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)